Autoire

Een prachtig authentiek dorp met een ruim 300 inwoners, gelegen in het ketendal, le cirque d’Autoire.

Jpeg

Het dorp mag het franse keurmerk “plus beaux village” dragen en heeft als bijnaam “klein Versailles”.

Jpeg

De prachtige authentieke bouwstijl, met vakwerkenmuren en met vlakke pannen gedekte huizen met torentjes en duiventillen is duidelijk aanwezig.

  • Uitzicht op Autoire

Verschillende herenhuizen en kastelen maken dit dorp tot een mooi samenspel van architectuur uit de verschillende tijden.

Waterval bij Autoire

Ook heeft dit mooie dorp een prachtige waterval. Daarnaast kun je de restanten van een oud chateau, boven op de kliffen, bewonderen. “Chateau L’Anglais”: een overblijfsel van de 100 jarige oorlog. Zowel de waterval als het chateau zijn te voet vanuit het dorp te bereiken. Een wandeling waarbij goede wandelschoenen noodzakelijk zijn, en wat te drinken niet overbodig. Maar zeker een wandeling die de moeite waard is!!!

  • Het ketendal inkijkend naar het dorp Autoire

Rocamadour

Al enige tijd stond een bezoek aan het plaatsje Rocamadour op ons lijstje. Altijd rijden we er voorbij op weg naar Nederland. Maar ja, dan ben je net 3 uur onderweg. En op de terugweg vanuit NL is het dan nog maar drie uurtjes. En dan wil je eigenlijk snel naar huis.

Vandaar een super idee van Mitz een mid-weekje in het departement de Lot en hopelijk een beetje gezegend weer in de vallei van de Dordogne. In de zomer is het daar vaak lekker, maar verder vaak koud en nat.

Rocamadour stadsplattegond

Ons eerste bezoek het bedevaartplaatje Rocamadour als eerste bestemming op ons lijstje gezet. In het Occitaans heet deze plaats “Roc Amator”: “de rots van Amadour”. Rocamadour is na Lourdes de tweede bedevaartplaats in Frankrijk. Sint-Amadour, geboren in 388, wordt gezien als de grondlegger van het heiligdom van Rocamadour. Hij had voor Rocamadour als zijn de woonplaats gekozen en leidde daar een kluizenaars leven.

Rocamadour de tombe van Sint Amadour

In de 1162 werd zijn lichaam geheel intact aangetroffen in een tombe in de bergwand. Ze hebben zijn lichaam toen in een kapel gelegd, in de hoop dat hij weder tot leven zou komen. Echter vergeefs, en zijn lichaam is door de protestanten tijdens één van de godsdienstoorlogen verbrand.

Rocamadour is een zeer populaire bedevaartplaats geworden en ligt op de weg van Noord Europa naar Santiago de Compostella.

Rocamadour de zwarte madonna

Er zijn vele bezienswaardigheden in dit kleine bedevaartplaatsje, naast de eerder genoemde tombe van Amadour kun je de zwarte madonna bekijken. Er zijn diverse poorten, kerken, kapellen en basilieken en je kunt de kruistocht naar boven lopen naar het hooggelegen chateau.

Tussen station van de lift van Rocamadour.

Voor de minder validen is er een lift naar boven, maar helaas moet je hiervoor betalen. Beetje jammer voor een bedevaartplaats, dat zal je niet gebeuren in Lourdes! Ook staan er werkelijk overal kaarsjes te koop, en overal wordt er om donaties gevraagd. Je kunt zelfs spijkertjes kopen en die mag je in een stuk hout slaan, zelfs in een houten kruis.

  • Rocamadour by night

Een leuk plaatsje mooi tegen de rots opgebouwd, maar dit laatste maakt het een beetje bizar, een beetje een bedelaars plaatsje.

Yesss! We did it!! Ofwel: heavy terraswerk…

Jaaaaaaaaahhhhh!! Het zwembadterras is af, het pad er naar toe is af, en…… ook het terras onder de walnoot is af!!! 

En het resultaat mag er zijn (is onze bescheiden mening)….

Wat een K…… klus…. sorry om het zo te zeggen, maar het is nu eenmaal zo. 

We namen er gisterenmiddag even een ijsje op om het te vieren!!

We plaatsten al de bloembakken op andere plaatsen, en er werden voor de sier uit de hele tuin en de reeds verzamelde stenen achter het zwembad geplaatst en achter de bloembakken bij het terras.

In de 2 gaten die er in het terras zijn gelaten moeten de nog met heel veel liefde en zorg opgekweekte palmen worden geplaatst. En…. moeten we eigenlijk weer op pad…

Hoezo dat dan?? Nou, heel veel van die mooie sierstenen komen van her en der. Iedere keer dat we nl. ergens aan het water staan, of aan een leuk stenenstrandje o.i.d. dan nemen we er 1 of 2 mee. En die verzameling ligt er nu…. maar er kan best nog wel het nodige bij. Dussssssuhhhhh…..

PP is nu aan het tekenen voor een nieuwe pergola, in hout is de bedoeling. Want het geheel moet sterk genoeg zijn voor de heftige windvlagen die af en toe langs komen zeilen.

Maar ja, deze zware klus is geklaard nu. En zodra de spieren en het weer het toelaten, staat de volgende klus al weer voor de deur. DE jaarlijkse schuur- en verfperikelen aan de Zuidkant van het huis. Maar gelukkig is dat geen sjouwwerk……

En ondanks deze heftige klussen werd er ‘s avonds nog wat handwerk verricht. Het verbaasde me zelf dat het nog lukte na het sjouwen van al die stenen, maar goed…

Een 2e lieffie in opdracht

Harvey, de Jack Russell van mijn nichtje 

en het eerste uiltje… mèt knipoog 

smiley

Verslaafd?? Wel nee! Zolang PP nog niet in deze kleding rond loopt, valt het best wel mee (vind ik)…… Alhoewel het hem vast beeldig zal staan …. kweet ut zeker!!! 

smiley

Fête de chandeleur

Oftewel: (Maria-)Lichtmis…… een jaarlijks terugkerende traditie, een van oorsprong Christelijk feest dat hier in La Douce France wordt gevierd met…. crêpes!! Pannekoeken dus!!! Nomnomnom….

We smokkelden wel een beetje, want eigenlijk was dat afgelopen zaterdag. Maar toen waren we voor de avond uitgenodigd om de verjaardag van achterbuuv Jik te gaan vieren met een uit-etentje. En dan is pannekoeken voor de lunch niet echt verstandig… 

Bovendien kwam er van alles wat maar nat was uit de lucht zetten zaterdag, en wij hebben er inmiddels onze eigen traditie van gemaakt om met die pannekoeken buiten te willen gaan zitten.

Laat dat nu net vandaag wèl lukken!!! Stralend zonnetje al vanochtend, met dan een pracht uitzicht op heul veul sneeuw!!

En voor de lunch nog steeds heerlijk….. en dus….. lekker buiten de pannekoeken kunnen eten. 

Wel een franse traditie met nederlandse touch hè?? Van Gilse was goed vertegenwoordigd….. 

smiley

 en daarbij drinken we uiteraard een glaasje franse karnemelk… lait fermenté zoals ze dat hier noemen.

En vanaf het moment dat ik het beslag aan het maken ben zijn ze niet meer bij me weg te slaan….. want ze weten dat er voor ieder altijd een pannekoekje wordt meegebakken….. verwende piemels!!

Het etentje zaterdagavond was overigens errug gezellig en ook heerlijk gegeten!! Een prachtige entourage ook. Wel grappig: de menukaart stond op een bord geschreven, en het frans kwamen we op zich uit, maar we stonden met z’n allen wel heftig te puzzelen op de prachtige sierletters…. 

En uiteraard werd het nog-niet-eens-echt-jarige FeestVarken toegezongen en mocht een kaarsje uitblazen… jaja, ook hier worden die tradities in ere gehouden!!

Château de Montségur

Bovenop een heuvel van op ruim 1200 meter hoog ligt het katharen bolwerk het kasteel van Montségur, Château de Montségur, in de gelijknamige plaats Montségur. Het is een van de belangrijkste katharen bolwerken en zeker aan te bevelen om te bezichtigen, zeker als u het meeneemt in een van de vele mooie routes. Wel adviseren wij goede schoenen mee te nemen, want het is een redelijke klim naar boven. Eenmaal boven aangekomen kunt u het kasteel bewonderen, maar ook het uitzicht is adembenemend.

Misschien leuk om te weten U kunt aan de oude muren van dit kasteel goed zien hoe in die tijden dikke muren werden gemaakt.

Men maakte twee mooie muren, van uit natuursteen gehouwen stenen en tussen deze muren werden de resten gestort.

Mirepoix

Mirepoix is een oud Middeleeuws vestingsstadje [ruim 3000 inwoners] met veel vakwerkhuisjes. Let daarbij vooral op de balkuiteinden die vaak uitgehouwen zijn. Er is een oude kathedraal die zeker de moeite waard is om binnen te gaan. In de kathedraal staan maquettes van hoe het gebouw in de loop van de jaren is veranderd.

En … in Mirepoix is (naar onze bescheiden mening) de markt der markten op maandagochtend. Een leuke, gezellige en mooie locatie en een markt met een hoog hippiegehalte.

De marktkraampjes staan in het centrum van deze oude stad: op het plein, tussen de vakwerkhuisjes, onder de overkapte marktplaats en bij de kathedraal. Er is een verscheidenheid aan kraampjes, dus niet alleen groente, fruit, vlees, brood en kaas….. Maar je weet: let op bij de noga kraam! Verder nog aardewerk, sieraden, kleding, o ja natuurlijk wijn, echt teveel om op te noemen.

En natuurlijk allemaal verschillende mensen. Heel veel mensen, het is een erg goed bezochte markt, ook alleen al heel leuk om op een terrasje onder het genot van een lekker kopje koffie of een glaasje wijn om naar het geheel te kijken. Vooral de vele hippies en lokalen, het blijft leuk om naar te kijken. Kortom de week kan goed beginnen met een leuke markt.

Carla Bayle

Het kleine pittoreske dorpje Carla Bayle, gelegen bovenop één rots, is de geboorteplaats van Pierre Bayle. Deze schrijver en filosoof is daar geboren in 1647 (toen het dorp overigens nog “Carla le Comte” heette). 

Gedenkteken voor Pierre Bayle in z’n geboorte dorp Carla Bayle.

Pierre Bayle was verbonden aan de universiteit in Rotterdam en is in 1706 ook in Rotterdam overleden. In het geboortehuis van Pierre Bayle is een klein museum gemaakt, en er is in het dorp ook zichtbaar nog een relatie met Rotterdam.

Carla Bayle gezien vanuit de achtertuin
De Katholieke kerk in Carla Bayle met toepasselijke moderne kunst.

Wij zijn erg blij dat wij vanuit onze tuin uitkijken op dit mooie op een rots liggende dorpje. Nu is het vooral een kunstenaarsdorpje met kleine galerieën van de lokale kunstenaars en jaarlijks wordt er een “Rue des Arts” gehouden.