Even terug naar de Ariège.

We moesten even terug naar de Ariège, slechts op bezoek. Een paar afspraken, wat dingen doen en een beetje sociaal. Dus na wat sightseeing in de omgeving waar we misschien binnenkort mogen gaan wonen, weer even terug naar ons oude stekkie.

Dus dag Ardèche, de Caravaan vertrek even terug naar de Ariège, maar tot snel! We verheugen ons ontzettend! En wat ga je dan als eerste doen als je weer terug bent in het dorp? Nou, afscheid nemen van onze grote vriendin, dorpskapster Solange!! Waar we al zeker 15 jaar, meestal 2 keer per jaar komen, maar het nu nog even niet van was gekomen na ons laatste bezoek in april van dit jaar. En dat kon je wel zien ook 😉, en omdat we ook een beetje moesten denken aan ons gewicht 😜gelijk maar geweest. Ze was al helemaal in Kerststemming, en vond het super dat we nog even langskwamen!!

We kunnen er in ieder geval weer een half jaar tegen en konden zo tenminste ook nog even op bezoek bij onze ex-achterburen Mike en Jik. Anders hadden ze ons vast niet meer herkend, wij dakloze zwervers of hippies. Het laatste klinkt meer sexy, beter🤣.

We zouden alleen maar even een kopje koffie komen drinken, maar we kwamen er niet onder uit. Jik mocht van Mike nog iets klaar maken en het werd een Engelse late zondag lunch met heerlijke quiches 😊

En na ruim anderhalve maand afkicken van ons oude vertrouwde thuis, waren we ook uitgenodigd op Ferme Beauregard. Heerlijk – maar ook wel een beetje raar – om weer even terug te zijn, maar wat leuk om te zien wat de nieuwe bewoners ervan aan het maken zijn! Het is natuurlijk ook zo’n lekker huis op zo’n mooie plek, waar je van alles mee kunt doen.

We hebben ook nog wat gegevens uitgewisseld, vragen beantwoord en waren wederom uitgenodigd voor een lunch. Hun ouders waren op bezoek en hebben heerlijk voor ons gekookt, weer gezellig met z’n allen aan éé grote tafel. We hebben in allerlei verschillende talen bij gekletst, gezellig!

Het is heel erg leuk om te zien waar zij nu mee bezig zijn. Het ziet er erg goed uit en ze hebben er helemaal zin in om te gaan beginnen. Wij hebben er alle vertrouwen in dat Ferme Beauregard een top locatie blijft. Ze gaan een geheel nieuwe website maken, en wij zullen jullie op de hoogte houden 👍

Wij gaan zo weer verder. Even uitwaaien aan zee en wachten vol spanning, 12 december 2022 gaat het worden, als alles meezit. Wij hebben er zoveel zin in!

Het koopcontract is getekend

Yes, we hebben het koopcontract getekend voor onze nieuwe plek. Wij vinden het een ontzettend mooie plek. Zoals al eerder aangegeven, voor ons is het belangrijkst dat het een goed gevoel moet geven. Het klinkt een beetje zweverig, maar dat zijn we zeker niet! Maar je moet er, net zoals bij Ferme Beauregard, lekker thuis voelen. En wij voelen ons er nu al erg thuis. We zijn er erg blij mee!

Zowel de makelaar als onze notaris hebben ontzettend hun best gedaan om alles maar zo snel mogelijk te laten verlopen. En dat hebben ze tot nu toe echt top gedaan. De notaris van de Belgische verkoopster probeerde, en waarom is ons een raadsel, een beetje roet in het eten te gooien omdat deze niet snel mee wilde werken. Maar onze notaris in Ruoms heeft het top geregeld. Het contract heeft ze netjes opgesteld en wij en de makelaar hebben alles gecontroleerd. Moesten daarvoor wel weer even een beetje stroom ergens pikken.

Met een beetje medewerking van het departement de Ardèche, waar we straks dan mogen gaan wonen.

Oeps, zucht. We moeten er iets voor over hebben. Maar top gedaan, alles gecontroleerd en zo snel mogelijk terug gestuurd. Voor onze mooie nieuwe plek! Met een heel klein volledig te renoveren huisje, maar wel met een heeeeeele grote tuin op een wel heel geweldige plek in het uiterste Zuiden van de Ardèche. Echt een droomlocatie!!!

Omdat wij graag zo snel mogelijk ons nieuwe droomplekje willen gaan bewonen, heeft de notaris een versnelde procedure aangevraagd bij de safer “de franse grondbank”. Zij hebben namelijk altijd het recht om het zelf te kopen, als daar belang bij is i.v.m. agrarisch of publiek belang. En dan gaat de koop niet door. Dat zou echt jammer zijn, maar daar kun je echt niet onder uit komen. Wij en de makelaar denken dat het niet zo’n vaart zal lopen, dat gaf de makelaar ook al aan, maar de notaris zei dat het altijd zou kunnen. We moeten dus nog weer even afwachten, maar hopen met Kerst onze Caravaan voor onze nieuwe droomplek te kunnen stallen.

We verheugen ons helemaal en kunnen niet wachten om te beginnen met het bouwen aan ons nieuwe avontuur!

Het bod is geaccepteerd

Yes!, of natuurlijk eigenlijk Oui!! We zijn een prijs overeengekomen. En het belangrijkste is het is door beide kanten getekend, dat was wel een beetje spannend. Wij hadden namelijk een bod gedaan en kregen toen een tegenbod. Toen zijn we nog een keer gaan kijken, dat noemen ze in het Frans “contra visite”. En hadden toen het tegenbod geaccepteerd en hiervoor getekend.

Maar het tegenbod wat we kregen van de huidige eigenaresse, daar had de makelaar ontzettend z’n best voor moeten doen. Eigenlijk wilde ze niet zakken met de prijs. En we hadden het idee dat ze eigenlijk heel veel moeite heeft om het te verkopen. Dat snappen we! Bijna 44 jaar hebben ze dit mooie plekje gehad en hier altijd hun vakanties doorgebracht. En we begrijpen dat het moeilijk is om dan afstand te doen van zo’n mooie plek met goede herinneringen.

Maar we zijn erg blij het bod is nu door beide partijen getekend en alle stukken zijn opgestuurd naar de notaris. De volgende stap is gezet!

En nu wachten en een beetje vakantie vieren. Nu staan we op een prachtig mooi plekje in de buurt van ons toekomstige huisje. Heerlijk rustig maar geen bakker….. Dus niet de croissantjes test. Maar dat komt ook wel goed!

Met een beetje kaas en jam gaat dat prima lukken.

Ook met wandelen in de buurt kom je grappige dingen tegen, dit keer geen varken. Maar een boer die geitenkaas maakt en ook houdt van stapelen en dingen hergebruiken. Daar zijn we voor!

Heerlijk!!

Goed bericht van de makelaar

Het is al weer even geleden dat we wat hebben laten horen… Ons mobiele leven heeft ook zijn uitdagingen. Omdat de dagen wat korter worden en het ook wel eens wat bewolkt was kregen we niet genoeg stroom opgeladen door ons zonnepaneeltje om een pc op te laden.

Een eerdere goede poetsbeurt van het zonnepaneel had al wel meegeholpen dat onze caravaan in ieder geval op route blijft en de koelkast koud. Het opladen van de pc, die wat meer vermogen behoeft, bleef nog even behelpen. Vandaar met iets minder regelmaat een verhaaltje, maar nu wel even een kort bericht.We hebben wel goed nieuws! We kregen namelijk een bericht van de makelaar in de Ardèche.

Het ging over het huis waar we een bod op hadden gedaan, maar waar we werden overboden. Dat huis was weer terug op de markt, de mensen hebben zich terug getrokken. Met alles wat zij er aan wilden laten doen bleek het toch te duur te worden. Dus wij zijn weer back in business en of we ons bod nog gestand wilden doen. En dat willen we wel, de plek voelde namelijk echt goed!

Gaat het dan misschien toch een huis worden in de Ardèche? Wij vinden het een hele goede plek, die ons een heel goed gevoel geeft! We duimen en hopen dat alles goed gaat. Maar dat de volgende keer!En verder gaan wij proberen een beetje rust te krijgen, misschien wordt het dan toch een beetje vakantie. En wat voor rare gewoonte hebben wij op vakantie?

De croissantjes en chocoladebroodjes uitproberen van de lokale bakker bijvoorbeeld …. altijd een echte traktatie.

En…. ons verwonderen over de rare huisdieren hier…. deze liep gewoon los door het dorp, over het petanqueterrein waar ie door iedereen werd aangehaald. En duidelijk gewend aan het ommetje, daarna bij ons voor langs gewoon weer een achteraf-paadje in. Geweldig!

De eerste opties voor een nieuw leven in Frankrijk!

Nee niet eerst vakantie, maar gewoon beginnen met het kijken naar nieuwe opties om te gaan wonen. Een nieuw avontuur in Frankrijk.

We hadden eigenlijk al een woning op het oog die we wilden kopen, maar de notaris die de stukken zou opmaken berichtte ons een paar weken geleden. Er waren wat probleempjes, de verkopers hadden het namelijk niet helemaal goed gedaan.

Er is ons een nieuw huis verkocht, alleen is het eigenlijk geen nieuw huis. Ja, het is wel een nieuw huis, maar de bouwvergunning is niet voor een nieuw huis. En er waren nog wat ‘onvolkomenheden’ laten we zeggen. Dus kon de notaris niet de stukken opmaken. De eigenaar van het huis moet eerst nog even (behoorlijk!!) wat huiswerk doen. En de vraag is of dat wel gaat lukken. Mag dat wat er nu gebouwd is wel zo blijven? Het is een half afgebouwd nieuw huis, welke wij zouden afbouwen. Kortom: onduidelijk en onzeker en gaat nog maanden duren. Daarom gaan wij verder op zoek en wachten we ondertussen af of dit misschien alsnog door kan gaan.

We begonnen in de Corbières, wij vinden dat een erg mooie streek, daar staat ook het eerder aangegeven niet afgebouwde huis.

Het pand waar we nu als eerste naar gingen kijken is een oude bergerie, “schuur”. Omgebouwd tot huis, en zit ook een woonbestemming op. We zouden het gebouw gaan bezoeken en er zou ook nog een ander stel zijn dat gelijk met ons de bergerie zou komen bekijken. Toen de makelaar uiteindelijk op de afgesproken plek was, reden we in colonne allen achter hem aan. Onze Caravaan als laatste, alleen halverwege de steile toegangsweg bleek het Catsmobiel niet in staat omhoog te komen. De makelaar reed met zijn andere klanten door dus daar stonden wij.

In de achteruit

We hebben toen eerst de bus achteruit het pad afgeleid. Toen de volgende uitgaging, de Kangoo weer in het gareel te krijgen. Met spinnende wielen kregen we de Kangoo weer op het pad en deze ook langzaam achteruit het pad af laten dalen.

Het was nog een kleine kilometer lopen naar het huis, en Mitz is als eerste een kijkje gaan nemen. Na telefonisch contact gaf zij al aan het de plek aardig was, maar een beetje in een kommetje…. Dus geen voorkeur locatie, en de locatie moet goed zijn. Onze nieuwe plek moet een goed gevoel geven. En wat gebouw betreft…… Tja, dat moest ik maar bekijken. Dus nu was het mijn beurt om te gaan kijken naar deze mogelijke nieuwe locatie, in een kommetje.

En eerlijk gezegd was ook ik er snel uit, een kommetje en inderdaad aardig, maar het gebouw was niks. Wat een ellende, ze hadden inderdaad het grootste deel van de dakpannen vervangen. Alleen waren ze vergeten wat eronder zat.

Nee deze ging het zeker niet worden.

Op naar de Ardèche!!

We hadden dit huis al op Google Maps gevonden en hadden dan ook ter plaatse afgesproken met de makelaar. We waren ruim op tijd en dus al even stiekem de buitenkant bekeken. Ook al de buurman ontmoet, hij bleek van origine Duits te zijn en woonde er met zijn Franse vrouw al jaaaaaaaren.

Het was echt een geweldige rustige plek en een prachtig uitzicht. Alleen wat was de prijs hoog, dat gaf de buurman ook al te kennen. Eigenlijk belachelijk maar ja, dat uitzicht en wat een heerlijke rustige plek. Afscheid genomen van de buurman en hadden het idee dat hij het wel zag zitten dat wij daar kwamen wonen. Waarschijnlijk waren er al andere mogelijke kopers geweest die laten we zeggen iets meer overlast zouden kunnen geven.

Met de makelaar door het huis en over het terrein geweest en wat een mooie plek en op zich een schattig huisje. Alleen wat een ontzettende oude troep en wat een slecht huis. Het zat onder de scheuren en lelijk gerepareerd…………..

Wel een bod gedaan, maar helaas overboden met de vraagprijs en dat is het voor ons niet waard. Ook is het eigenlijk te klein, alhoewel dat overkomelijk is want het grootste deel van het jaar woon je buiten. Maar goed, dat idee maakt de pijn iets dragelijker. De plek voelde namelijk wel ècht goed!

De Provence.

Kortom wel gingen verder en we hadden nog een afspraak, in de Haute Provence. Het pand was eigenlijk uit de verkoop genomen voor de winter, maar we mochten wel de buitenkant van het huis bekijken en dat is voor ons het belangrijkste.

Wat een leuk huis, een mooi natuurstenen gebouw en er moest nog wel iets aan gedaan worden. Maar ja, het bleek dat er wel erg veel aan moest worden gedaan, het was eerlijker geweest ons te zeggen dat het wel heel erg veel is!

Nou is dat in principe geen probleem, alleen het huis ligt 200 meter van een doorgaande weg af. En ik had al een beetje mijn twijfels over geluidsoverlast. Maar volgens de verkoopster hoorde je echt geen auto’s, misschien een enkele motorrijder. Nou heb ik een beetje ruis in mijn oren en Mitz is aan één oor behoorlijk doof. Maar wat een lawaai van de weg en niet alleen een enkele motorrijder!!! Die reed er overigens niet eens, het was een normale doorgaande drukke weg helaas. Nee ook deze gaat het niet worden. Geen goed gevoel. Ook vonden we dit stuk van de Provence iets minder aantrekkelijk. Dus op naar een ander stuk van de Provence.

Buis les Baronnies

Een leuk huis gevonden, maar het was weekend en we konden dus de makelaar niet bereiken. Gewapend met rugzak, verrekijker en foto’s op de telefoon van de advertentie en in de benen… zelf op zoek of we het huis kunnen vinden. En ja hoor, gevonden! Op de advertentie leek het geweldig, maar nee. Niet voor ons: een echt wandelpad langs je huis, direct vanuit de plaatselijke camping ook. Oef….. we willen wel wandelen vanuit huis maar ook weer niet zo dicht langs het huis, en zeker niet zo druk in de zomer.

En eigenlijk ook niet in een gevangenis wonen, alhoewel deze geen verkeerd uitzicht heeft. Hij is voor iemand anders, wij gingen weer verder. Jaja, we hebben wel wat noten op de zang, maar ja, het gevoel moet goed zijn. Dat is het allerbelangrijkst!!

Weer terug naar de Occitanie.

Weer door, naar de Gard, we wilden een huis gaan bekijken in de Cevennes. Een klein huisje met een heel groot bos erbij. Heel erg groot: 7 hectaren, en dat hebben we natuurlijk niet nodig maar kan ons vuurtje wel weer mooi aan houden 😂.

Eerlijk gezegd hebben we het huisje zelf niet bezocht. We liepen het pad op en dan heb je een huisje met een terrein zelfs ruim 7 hectaren en ligt het vlak aan de weg. Twintig meter van een doorgaande weg die in deze tijd van het jaar nog rustig is, maar volgens de makelaar die toevallig net aankwam voor een bezichtiging en die we even spraken, in de zomer overvol is. Duidelijk een no go. Weer verder dus, eerst naar het populaire plaatsje Anduze om misschien wel te overnachten…….

Aangekomen in Anduze eerst even wat gegeten. Kwam nog wat vermaak voorbij, een toeristische stoomlocomotief. Dit overstelpte het stadse lawaai helemaal.

Voor ons dus tijd om te vertrekken. Tut tuuuut!!!

Op zoek naar rust en ruimte, we vervolgden onze reis weer. Terug naar de Corbières. Waar we verder kijken in deze mooie streek.

Onderweg terug kregen we nog een bericht van een makelaar, maar dat volgende keer!

Veel groeten van ons, op zoek naar een nieuw avontuur in Frankrijk!

En een dikke poot van Pipo, ons alarm systeem. Hij staat aan!

De Caravaan is vertrokken!

Op zoek naar een nieuwe uitdaging in Frankrijk….

Ons mobile bestaan gaat beginnen, helemaal zin in. Weer een nieuw avontuur. Nou geven wij ons wagenpark altijd een naam, en de Kangoo had als naam Gup. Dit vanwege het aquarium gevoel dat je erin krijgt als je rijdt. En ik, PP, noemde hem ook ons Pausmobiel, ik had ook altijd de neiging om naar mensen te zwaaien als Mitz reed. Maar nu hebben we de Gup omgedoopt tot onze “Catsmobiel”. De dames nemen namelijk plaats in de “Catsmobiel” en de mannen rijden in “Het Ventje”. Deze naam had ons camperbusje al en nu is het ook nog wel toepasselijk.

We wilden ruim op tijd vertrekken om ook nog even Diesel te kunnen tanken, gezien de stakingen is dat ook al een avontuur. Afijn… opgeruimd en ingepakt en we stonden klaar om met ons mobile bestaan te vertrekken, maar de Catsmobiel wilde niet starten. Platte Batterij, oeps. Het was duidelijk: de Catsmobiel wilde duidelijk niet vertrekken. Gelukkig waren de nu nieuwe eigenaren zo ontzettend aardig om mee te helpen om de auto aan de praat te krijgen. Ook zij wilden ons natuurlijk weg hebben om nu echt zelf helemaal van Ferme Beauregard te gaan genieten.

Eerst op zoek naar één start kabel, toen hun auto eraan gekoppeld. Helaas te weinig power, benzine auto. Dus toen toch maar “Het ventje” ingeschakeld en ja hoor ook de Catsmobiel was ready to go! Op weg naar de notaris en misschien ook nog wel wat diesel scoren.

De overdracht ging laten we zeggen prima, maar ik zou deze notaris niet meer aanraden. Het leek wel of het het eerste huis was dat ze overdroeg. Ze was ontzettend zenuwachtig en had ook niet alle documenten compleet. En wij hadden deze notaris nog wel aangedragen bij de kopers, toen wij het kochten zat haar voorganger er die die was erg goed. Een echte notaris! Maar goed laten we het daar bij houden. Afscheid genomen van de eigenaren van Ferme Beauregard en afgesproken dat we elkaar over een paar weken weer gaan zien.

Op weg met de volle Caravaan naar de opslag om daar onze laatste spullen te dumpen en dan op weg naar onze eerste bivak. Durban Corbières, we hebben de volgende dag daar in de buurt een afspraak met een makelaar.

Volgende keer onze eerste opties…….